5-6.08.2010 Divača

Wpis

niedziela, 08 sierpnia 2010

5-6.08.2010 Divača - Koper

Zapomniałem wcześniej o tym wspomnieć ale flaga narodowa to jedna z rzeczy,która może uratować tyłek podczas takiej wyprawy. Nie zdawałem sobie z tego sprawy do momentu gdy zabrali nas polscy kierowcy. Twierdzili oni, że gdyby nie flaga nie podwiezli by nas.

Z tego miejsca chciałbym podziękować urzędowi miasta w Skawinie, który nas w nie wyposażył.

Niestety moja flaga została skradziona na squatach , na szczęście to jedyna rzecz która tam nam zginęła. Potem pogubiliśmy pełno rzeczy bo akcja była naprawdę wartka.

Kontynuując poprzedni wpis deszcz zelżał na chwilę, lecz nie pozostawił czystego nieba za sobą. Dojechaliśmy do miejscowości Podstojna, gdzie zrobiliśmy krótki rekonesans.

Ceny noclegów były wysokie , a kamping daleko, padało, a my powinniśmy już tego dnia znaleźć się w Piran, do którego zostało nam z tamtąd ponad 50 km. Po telefonie do Polski ( pozdrawiam Siostrę, która czuwa nad informacją w kryzysowych sytuacjach) okazało się, że padać ma jeszcze 2 dni według prognoz.

Padł pomysł podróży pociągiem. Szybko znaleźliśmy stacje i okazało się ,że niedługo będziemy musieli czekać na pociąg do Koper. Miał być po nas o 20. Między czasie z pociągu wysiadła para węgrów. Zaczepiłem ich żeby spytać się o ceny słoweńskich pociągów. Okazało się ,że mają bilety na rowery i dziś ich już nie potrzebują. Dziękujemy.

Los nam sprzyjał, ale już po wejściu do pociągu pokazał jak zmienny lubi być. Tego dnia był remont na lokalnej trasie i jechał dalej tylko 2 przystanki. No to świetnie. Wylądowaliśmy w miejscowości Pivka. Zupełnie nie przy trasie którą mieliśmy jechać i nie po drodze do Koper. Pomógł nam konduktor który nie dość, że bez ważnych kart euro26 sprzedał nam bilety studenckie to na dodatek po zatrzymaniu pogadał z jednym z kierowców busów które przewoziły pasażerów przez stacje remontowane i umożliwił nam dojazd do miejscowości Divaca ,z której podobno było się już łatwo dostać na wybrzeże.

Dotarliśmy na miejsce o 22 giej i los znów odwrócił się do nas. Do Koper było 36 km, było ciemno, hotel kosztował 60 euro, a kamping właśnie zamkneli. Nie było wyjścia musieliśmy się rozbić na dziko. To zabronione w tym kraju , a w dodatku od 2 dni nie mieliśmy gdzie się umyć ani zrobić prania.

Po chwili obaw, zmęczeni, zasneliśmy w parę minut.

Następnego dnia byliśmy już pewni, że dotrzemy nad adriadtyk.

Po kilkunastu kilometrach ujrzeliśmy wkońcu nasz cel. Radość była ogromna, a dodatkowo czekał nas chyba 20 km zjazd, malowniczymi serpentynami, coś pięknego.

Nie od dziś wiadomo, że klimat śródziemnomorski sprzyja człowiekowi. Pierwsze kilka godzin to naprawdę niesamowite uczucie. Dodatkowo radość z osiągnięcia celu i kąpiel w chłodnej wodzie. Euforia!